Akala ko hindi gaanong malakas ang hatak ni Christine Reyes, Anne Curtis at Derek Ramsay pero mula sa 2pm screening up until madaling araw na screening lahat ay SRO. Salamat nalang at naka M-PASS ako kaya hindi ko na kailangang pumila.

Simple lang naman yung kwento pero maganda ang pagkakalatag…maraming nakakatawang at nakakaiyak na eksena.

Iba yung dating ng mga dialogues ng mga characters. Maganda ang dilivery…tama ang timing at higit sa lahat bago sa pandinig.

Ayoko munang i-kwento ng buong buo kasi baka hindi na kayo manood…hehehe..Pero seriously, napakaganda ng movie na ‘to.

Salamat sa lahat ng dumalaw sa munting blog ko…nag papasalamat ako sa lahat ng taong kahit papaano eh nakausap ko dahil sa blog na ito. Kahit sandali lang yun eh di ko kayo malilimutan…andun kayo noong mga panahong itong blog lang na ito ang karamay ko sa lahat ng mabibigat na bagay na pinagdaanan ko….Salamat sa mga nag-comment sa mga post ko…

Iba pala ang pakiramdam kapag pinipilit mong labanan yung nararamdaman mo…ang hirap pala pag gusto mo ng mag paalam pero ayaw mo naman talaga… Ang sarap sa pakiramdam nung nabuo ko itong blog page na ‘to pero mas nakakalungkot na kailangan ko na syang iwan.

Bago matapos ang lahat gusto ko pong magpasalamat  sa taong nag dala sakin sa blog site na ito…kung hindi dahil sa kanya wala ‘tong blog ko na to…papangalanan ko pa ba? hehehe…Otep salamat! Hayaan mo tinandaan ko lahat ng bilin mo…pati yung pinagawa mo natapos ko na…Salamat parekoi ha… Pag may kailangan eh alam mo na kung paano ako hahanapin.

Ang sama tuloy sa pakiramdam ko…haist!  Bye po…till our road meet somewhere else again…

di ko binura…sayang eh…hayaan ko lang na open pero di ko na gagamitin…

ang aking mga kwento….now signing off..

Sumasakit na ang katawan ko sa dami ng ginagawa ko. Opo marami po akong pinag kakaabalahan…kahit nakaupo ako mag hapon kakapagod pa rin kaya…

Schedule ko…

Monday – Thursday

6:30-     Gigising

7:15-      Papasok sa opisna

8:00-     opisina…tawag dito, appointments, type, tawag sa principal,  Guidance

Counselor

for traning and Seminars…Update for the event…print dito…print dyan…

12:00-   lunch (looking forward na par sa uwian)

1:00-      Balik trabaho…yun ulit…event event event.

5:00-      Uwian…salamat!

6:00-     Asa bahay na sa Taguig…pahinga ng konti…bihis..open PC

7:00-     Kain ng Dinner

8:00-     gawa ng course outline

9:30-     Tulog na…

Ganyan ako  pag monday hanggang Thursday…

Friday

6:30-     Gigising

7:15-      Papasok sa opisna

8:00-     opisina sa makati…tawag dito, appointments, type, tawag sa principal, Guidance

Counselor for traning and Seminars…Update for the event…print dito…print

dyan…

12:00-   lunch (looking forward na par sa uwian)

1:00-     Balik trabaho…yun ulit…event event event.

5:00-    Uwian…Pero sa Laguna ang tuloy

8:00-    Asa bahay na ni partner

9:00-    Kain sa pinakamalpit na fast food chain na bente four hours bukas

11:00-  Uwi na sa bahay

12:00-  Loving Loving with may ever dearest and oh so demanding partner! hahaha

3:00-    Tulog na!

Saturday

4:00-     Maagang bumabangon kasi malayo pa ang dapat lakbayin papuntang bulacan

naman!

4:30-    ALis na ng bahay – Kiss kay partner….hug at kunting kapilyuhan…hehehehe 9:00-    Bulacan na! Magtuturo na kuno..hehehe

12:00-  Lunch

1:00-    Turo ulit

5:00-    sibat sa School

7:30-    asa bahay na sa Taguig

8:00-    Maglalaba ng sangkaterbang damit…ipopower LG na yan…hehehe

10:00-  Kain ng dinner

11:30-  Tulog ZZZzzzzZZzzZzzz

Sunday

5:00-     Gigising na ulit

5:45-      Aalis na papuntang Laguna Ulit

7:30-     Laguna na…gigisingin na si partner ng isang matinding kiss and hug…

9:00-     Breakfast

10:00-  Quality Time with my partner…uyyyyy..hehehe

12:00-  Lunch

1:00-     Power Nap with my partner ulit

4:00-    gising kasi magsisimba na

5:30-    ALis ng bahay para magsimba

6:00-    Mass sa St. Francis Church Cabuyao

7:00-    End of mass na at pupunta na kami sa balibago para mag dinner.

9:00-    End of Dinner and date with my partner Uwi na sya sa Cabuyao…ako naman

uwi   na sa Taguig.

10:30-  Asa bahay na sa Taguig

11:00-  Tilog na…

then monday na ulit…

See see see…ang hirap mag balanse ng schedule ha…kailangang kahit busy eh may qulity time pa rin kay partner. At kailangan kahit may partner eh di affected dapat ang trabaho… Ngayon ko lang naiisip na ang hirap pala talaga na dalawa ang trabaho…pero wala naman akong magagawa kasi po ginusto ko ‘to at saka malaking tulong sya sa pag iipon ko… kahit sobrang patang pata na ko sa kaka trabaho at pag aasikaso ng mga personal na bagay sa life ko eh ok lang…Smile pa rin! hehehe at sa mga taong gusto makita ako ng personal dapat ngayon palang mag papabook na kayo ng appointment hehehehe…para alam ko kung kelan nyo gusto at kung anong time at date ako pwedeng makipagkita sa inyo.

6:13pm – Sumakay ako ng mrt sa Buendia…

Siksikan at tulakan talaga. Parati namang ganito sa MRT basta ganitong mga oras pero walang akong magagawa kasi nag mamadali ako na makapunta sa Cubao. Gaya ng dati may mga tao paring nakataas ang kamay at inaabot ng pilit ang mga hawakan para di matumba habang umaandar ang tren yun nga lang eh minsan di maiwasang may mabaho…meron di namang tama lang…meron din namang parang naligo sa pabango at amoy papasok palang ng opisina kahit hapon na. Pero may napansin ako, actually lagi namang may ganito sa mrt eh. Nagkatitigan kami ng lalake sa harapan ko mukha naman syang totoong lalaki…sige titig lang sya ng titig…

6:15pm - Guadalupe Station

Walang gumagalaw sa kinatatayuan…kaming dalawa mag katitig pa rin. Gusto ko syang tanungin kung ano ba talaga ang gusto nya…maya maya lumapit ang isa pang lalaki. Para kaming naka triangular position. yung isa nakatalikod sa amin pero nakisiksik sa pagitan namin.

6:17pm - Boni station

Yung isang lalake na sumisiksik nakita ko may kinakalabit sa harapan nung isa pang lalake. di ko pinansin…

6:19 pm boni sation

tuloy pa rin ang isang lalake sa ginagawa nya…umayos lang sya ng posisyon at inayos ang bag para maitago ang ginagawa.

6:21 pm Shaw blvd. satation

aha! alam ko na ang ginagawa nya. Anak ng wateng wateng ang mokong hinihipuan na ang isang lalake at mukhang nag eenjoy naman yung makyak din atang lalake na katitigan ko kanina.

6:24pm Ortigas station

lalong sumiksik yung lalake sa pagitan namin nung isa pang lalake and “ohhhh…iba ka dude!” yan ang isinisigaw ng utak ko ng bigla nyang dakmain ang manoy ko…grabe..para akong nakuryente…aba’t akalain mong bading pala si gago…ang gwapo…ganda ng tindig pero namimisil din pala ng mga ibon…aaminin ko na nag eenjoy ako sa ginagawa nya kaya hinayaan ko lang…

6:26pm Santolan station…

…di nakatiis yung isa at nakihawak din pero mas matindi ang ginawa ipinasok ang kamay sa loob ng pantalon ko…pero di ko kinaya nahiya ako bigla at tinanggal ko yung kamay nya sa loob ng pants ko. yung isa nakuntento sa paghimas sa lamas ng pants ko.

6:28pm Cubao Station

Nagkangitian kami nung isang lalake. ewan ko rin kung bakit pero napangiti nalang kami. hikhik!

6:29pmLabas ng tren sa Cubao…

…walang salitang lumabas sa bibig namin mula nung sumakay ako sa buendia station. tuloy  lang hanggang dumikit ulit sa escalator pababa ng station…nakalagay sa screen ang phone nya ano daw number ko…ako naman binigay ko…

6:30pm Naghiwalay na kami ng daan. ayun text text…getting to know each other and drama…naku malala na ko…iba na mga gawain ko…

Kada papasok ako eh ang bigat bigat ng pakiramdam ko! Sobrang iba talaga yung pakiramdam pag nasa opisian ka at ang amo mo eh walang konsidersyon, Jologs,mahadera, palengkera,laitera pero mismong sya di kaigaigaya ang itsura at higit sa lahat eh dunong dunungan!

Oo nag aral sya sa New hamshire University pero di ko sya makitaan ng kahit konting talino sa kung papaano sya makitungo sa amin.hay nakakahigh blood! Di na ko nag tataka ngayon kung bakit halos lahat ng empleyado nya eh nag reresign. Halos every month eh may nag reresign! at isa lang ibig sabihin nun,hindi sya feel ng mga empleyado.bwuhahahaha!

Pag papasok ako inisip ko na lang na sa bawat pag bukas ko ng pintuan ng  opisina ay isang magandang tanawin at payapang lugar ang aking papasukin.

Noong una palang talagang bagot na bagot ako pag nasa opisina pero nakahanap ako ng solusyon para dito. Una, sinusulat ko lahat ng sinasabi ng boss namin at pag katapos eh titignan ko lahat ng mali sa sinabi nya. Parati kasi syang wrong grammar mag-english gaya ng “Have you already  done that before?” hahaha…di ba? Kumusta naman yun! Mapapatumbling ka talaga pag narinig mo sya mag-english. Ito pa ang isa “he keep on calling” Ang unang pag kakamali, babae yung tinutukoy nya, pangalawang kakamali, ang basic rule sa english grammar ay di nasunod. Dapat pag ang subject ay singular dapat singular din ang verb! yan ba ang nag-aral sa isang prestigious school ek ek? Eh buti pa pala sa school na pinanggalingan ko eh itinututro yung mga ganung bagay.

Aliw na aliw ako pag nag sasalita sya kasi alam ko na marami akong maisusulat na mga mali sa sinsabi nya. At dahil dun tawa kami ng tawa ng mga kasamahan ko sa trabaho. hahahaha…nag karoon tuloy kami ng libangan! hehehe…

pangalawang libangan ko ay ang titigan sya parati dahil kamukha nya si eugene domingo kaya pag nakikita ko sya eh aliw na aliw ako sa itsura nya. Napapangisi ako pag nasisiliyan ko sya. hehehe….

pang 3rd na libangan ko ay ang magTOoooooOOOOT…hehehe…censored! hehehe…wala lang! Since di ko magawa sa bahay kasi wala ng time eh sa opisina pwede namang magwa eh at pampagising pa yun. Hehehehe..

Pang apat na gawain ko sa opisina ay ang mag internet! as in todo internet! Skype…skype…skype…hehehe…ayoko ng ym..wala akong true friend dun…hihihi…

Masaya kami sa opisina…as in masaya…pero sana wala sya parati kasi sya lang talaga ang di namin gusto sa opisina…Ang dami naming natatapos pag wala sya…..at sana parati syang wala…

Going back to the Miss Philippines- Earth 2009. Gusto ko sanang manood ng live sa San Juan nung Sunday pero di natuloy kasi nag back out ako sa usapan namin nung wala sa hulog na kausap ko. Bakit ako nag back-out? kasi ayoko mag suot ng mainit sa katawan.In short ayoko mag-usot ng formal attire. Nag text ako dun sa kausap ko gabi palang ng saturday at sa di malamang kadahilanan eh di nya yata nabasa yung text ko at nag punta sya mag-isa sa tagpunan sana namin nung araw na yun. Ayun si mokong nagalit sakin. Eh ang sabi ko naman eh hindi ko aakuing kasalanan ko yun kasi di ko naman talaga intensyong mang-indian. Pero mukhang nabanas ata sakin ng husto yung kausap ko at ang sabi eh “nice game! naisahan mo ko dun!” NAg init ang ulo ko sa nabasa ko! Aba kasalanan ko ba kung hindi nya narecieve yung bwakanang-inang text ko sa kanya…LUmabas pa tuloy na parang ako ang walang konsiderasyon at di ako sumipot…Hello! with a capital “H” Wala akong planong sumira sa mga kumpormiso ko noh…eh kaso wala naman talaga akong panagako na tutuloy ako. Ewan ko kung mag paparamdam pa sya ulit sakin dahil nagmukha na naman akong BAD sa patingin nya.

Pero ok lang…nag sori na ko sa kanya..i think its enough.

pero tumuloy naman daw sya sa San juan para manood at mukhang naenjoy naman sya. Hindi ko nag lang alam kung nag enjoy sa sa kakapanood ng mga babaeng rumarampa or mga photographers na boys…hehehe Peace out! wab you! (wink)
Ayaw pa kasing sabihin kung mahal ako or hindi eh…(LAkas!) hehehe

Bakit nga ba Pancit na Alanganin ang tltle ng entry ko na to? Kasi ang binili ko na pasalubong ay Pancit Alanganin. Isang luto ng pancit na Alanganin ang pagkatuyo at pagkabasa. pag titignan mo sya parang over sa tubig ang pakakaluto pero di naman sya masabaw kaya ang tawag sa kanya ay pancit alanganin.

Ang sarap nung pansit…dalawa ang binili ko kasi mura lang naman…68 pesos pang dalawang tao na…Naubos ko dun palang sa resto na pinagbilan ko yung unang balot ng pansit at yung pangalawa ay pinangpasalubong ko sa asawa ko.

Babalik ako dun kasi lapit na ng fiesta dun kaya pihado babaha ng pansit! hehehe

Chalap chalap!

HAYOP KA! MAGPAKATAO KA!

ang lungkot lungkot…sobrang ang lungkot lungkot….

Ano bang klaseng karma ang dumapo sakin at hanggang ngayon di ko pa rin makita ang kasiyahan ko sa pagpasok sa opisinang ito. Nung una akong pumasok excited pa ko at ganadong ganado. Pero bakit nitong mga nagdaaang araw ay tila nag iiba na ang lahat. Nananamlay na akong pumasok…parating late..inaantok…wala sa mood parati…kape ng kape…chat ng chat…bakit parang tinamaan ako ng matinding katamaran at di ko mahugot sa sarili ko yung tamang attitude sa pagtatrabaho…gusto ko ng umalis pero biglang nag-offer ang may ari ng pinapasukan ko…

may-ari: stay with my compny for 3 yrs. at ako na ang bahala sa visa mo. Mag    migrate ka kahit saang bansa mo gusto at sasagutin ko.

Sino na ba namang tao ang di kakagat sa offer na ganyan di ba? ano pang isasagot ko kundi sige ok lang…kaya pa naman…huhuhuhuhu…tagos sa ilong yun noh as in lahat ng hangin na galing sa bronchial sacks ng baga ko eh sa ilong lahat dumaan at di sa bibig…grabe! as in todo na to! parang di ko kakayanin waaaaaaaaaaaaaah! Sabi nga ni Ted Failon, “ang pinakamadaling paraan na yata para matapos ang mga problema ay ang magbaril sa ulo” mukhang tama sya…may punto pero kawawa naman lahat ng taong nagmamahal sakin…

sariwa pa sa isip ko yung nakita ko na taong nakabulagta sa harap ng opisina namin…tumalon mula sa 9th floor…ayon, si tae walang bahid ng dugo…walang marka ng paghihirap…ang galing galing…pero panu naman yung mga naiwan nyang mga mahal sa buhay? mag hihirap pa lalo dahil walang makukuhang pampalibing mula sa kumpanya dahil di sagot ng insurance policy ng kumpanya ang ganung klase ng pagkamatay. kawawang pamilya…tsk tsk tsk…ayoko mangyari sa pamilya ko yun…baka mabuang na ang nanay ko pag nagkataon.

ang bigat sa dibdib…parang hydrogen gas sa mga posonegro na gustong kumawala! ayoko na! susuko na ata ako…

makailang ulit na ba akong nagpost ng mga masalimoot na bahagi ng buhay ko dito? halos ata lahat eh malungkot…halos lahat eh kabiguan…for a chance Lord (for crying out loud!) ibalik mo na ko sa dati…yung talagang ako…huhuhu