Ipinaskil ni: gco122386 | 04.27.09

paksiyet!

Halos isang buwan at kalahati ko ng di nabibisita ang blog ko na ito. Mula ng nagkaroon ako ng trabaho ay di ko na nabigyan ng oras ang pag gawa ng entry para sa blog ko at manilip ng ibang blog dito sa word press.

ang lungkot lungkot…sobrang ang lungkot lungkot….

Ano bang klaseng karma ang dumapo sakin at hanggang ngayon di ko pa rin makita ang kasiyahan ko sa pagpasok sa opisinang ito. Nung una akong pumasok excited pa ko at ganadong ganado. Pero bakit nitong mga nagdaaang araw ay tila nag iiba na ang lahat. Nananamlay na akong pumasok…parating late..inaantok…wala sa mood parati…kape ng kape…chat ng chat…bakit parang tinamaan ako ng matinding katamaran at di ko mahugot sa sarili ko yung tamang attitude sa pagtatrabaho…gusto ko ng umalis pero biglang nag-offer ang may ari ng pinapasukan ko…

may-ari: stay with my compny for 3 yrs. at ako na ang bahala sa visa mo. Mag    migrate ka kahit saang bansa mo gusto at sasagutin ko.

Sino na ba namang tao ang di kakagat sa offer na ganyan di ba? ano pang isasagot ko kundi sige ok lang…kaya pa naman…huhuhuhuhu…tagos sa ilong yun noh as in lahat ng hangin na galing sa bronchial sacks ng baga ko eh sa ilong lahat dumaan at di sa bibig…grabe! as in todo na to! parang di ko kakayanin waaaaaaaaaaaaaah! Sabi nga ni Ted Failon, “ang pinakamadaling paraan na yata para matapos ang mga problema ay ang magbaril sa ulo” mukhang tama sya…may punto pero kawawa naman lahat ng taong nagmamahal sakin…

sariwa pa sa isip ko yung nakita ko na taong nakabulagta sa harap ng opisina namin…tumalon mula sa 9th floor…ayon, si tae walang bahid ng dugo…walang marka ng paghihirap…ang galing galing…pero panu naman yung mga naiwan nyang mga mahal sa buhay? mag hihirap pa lalo dahil walang makukuhang pampalibing mula sa kumpanya dahil di sagot ng insurance policy ng kumpanya ang ganung klase ng pagkamatay. kawawang pamilya…tsk tsk tsk…ayoko mangyari sa pamilya ko yun…baka mabuang na ang nanay ko pag nagkataon.

ang bigat sa dibdib…parang hydrogen gas sa mga posonegro na gustong kumawala! ayoko na! susuko na ata ako…

makailang ulit na ba akong nagpost ng mga masalimoot na bahagi ng buhay ko dito? halos ata lahat eh malungkot…halos lahat eh kabiguan…for a chance Lord (for crying out loud!) ibalik mo na ko sa dati…yung talagang ako…huhuhu


Responses

  1. kung gusto mo ang isang bagay panindigan mo. Huwag mong paikutin ang gulong ng iba na hindi mo naman kayang kontrolin. Hindi ka lang ang matalino sa mundo. Kaya minsan isipin mo rin ang sinsabi mo at gagawin mo. Tamaan na ang tamaan.

  2. Ewan, di magpakamatay ka. If you do think you are not worthy! Patayin mo na nag wala mong kuwentang buhay!


Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

Mga Kategoriya

%d bloggers like this: